Hej!

Zastanawiam się nad przesiadką ze Spotify na coś z bezstratną jakością (Lossless). Czy na zwykłych głośnikach faktycznie słychać różnicę w Tidalu? Jak wygląda teraz biblioteka utworów i algorytmy polecające? Ciekawi mnie Wasze porównanie tych platform pod kątem wygody i ceny.

Cześć!

Moja kolekcja czarnych płyt powoli rośnie, ale ceny w sieciówkach zabijają. Gdzie szukacie perełek? Polecacie jakieś sprawdzone giełdy płytowe albo sklepy online z używanymi winylami? Przy okazji – jakich akcesoriów używacie do czyszczenia igły i płyt, żeby ich nie porysować?

Z góry dzięki za odpowiedź

Cześć wszystkim.

Z racji tego, że wątek jest pusty to przywitam się pierwszy. Mam na imię Bartek, od 33 lat jestem na tym świecie i od małego muzyka mnie uspokaja.
Słucham między innymi takich zespołów muzycznych jak Direstrits, ACDC, Queen i wiele podobnych.
Także witam jeszcze raz wszystkich wielbicieli muzyki  lat 70 80 90.

Cześć wszystkim!

Zastanawiasz się jakie pianino kupić? Oto propozycje:

1. Roland FP-30X

Mój faworyt ze względu na klawiaturę PHA-4 Standard. Słyszałam, że w tej cenie ma najlepszą fakturę „kościaną” (Ivory Feel) i jest dość ciężka, co dla mnie jest plusem.

• Plusy: Bluetooth Audio/MIDI, świetna aplikacja, cena.
  
• Obawy: Czy brzmienie SuperNATURAL nie jest zbyt „metaliczne”?
  

• Plusy: Brzmienie fortepianu CFX jest obłędne, bardzo smukła obudowa.
  
• Obawy: Czy klawiatura GHC nie jest „zbyt lekka” w porównaniu do Rolanda? Czy to nie jest krok w tył względem starszych modeli?
  

• Plusy: Podobno najbardziej „muzykalne” brzmienie i bardzo płynna akcja klawiszy.
  
• Obawy: Brak polskiego menu i nieco mniej intuicyjna obsługa „skrótami” klawiszowymi.
  

Cześć wszystkim!

Rok 2025 przyniósł kilka sporych przetasowań na rynku audio. Producenci przestali ścigać się tylko na "cyferki" w ANC (aktywnej redukcji szumów), a zaczęli kłaść większy nacisk na bezstratny przesył dźwięku (Lossless) i komfort noszenia.
Przetestowałam w ostatnich miesiącach topowe modele i przygotowałam subiektywne zestawienie najlepszych słuchawek bezprzewodowych:

1. Król Brzmienia (Audiophile Choice)

Model: Focal Bathys (Update 2025)

Jeśli budżet nie gra roli, a priorytetem jest czysta jakość dźwięku, Focal nadal nie ma sobie równych.

• Dlaczego: Przetworniki wykonane we Francji oferują dynamikę znaną z modeli przewodowych.
  
• Plusy: Tryb USB-C DAC (24-bit/192kHz), genialna scena muzyczna, luksusowe materiały.
  
• Minusy: Cena i rozmiar – to nie są słuchawki "do kieszeni".
  

• Dlaczego: Najlepszy balans między technologią a jakością dźwięku.
  
• Plusy: Multipoint działa bezbłędnie, genialna bateria (do 45h), poprawione mikrofony do rozmów.
  
• Minusy: Dźwięk wciąż lekko przebasowiony "prosto z pudełka" (wymaga EQ).
  

• Dlaczego: 60 godzin pracy na baterii i brzmienie, które jest "muzykalne" i naturalne.
  
• Plusy: Czas pracy, wsparcie dla aptX Adaptive, solidne etui.
  
• Minusy: Wygląd jest dość generyczny w porównaniu do konkurencji.
  

Cześć! 

Wymiana strun to jedna z najważniejszych umiejętności każdego gitarzysty. Świeże struny to nie tylko lepsze brzmienie i jasna góra, ale też lepsza intonacja i większy komfort gry. Jeśli Twoje struny są matowe, ciemne lub szorstkie – czas na zmiany!
Przygotowałem uniwersalny poradnik, który pomoże Ci przejść przez ten proces bez stresu.

1. Nowy komplet strun (dobierz odpowiednią grubość!).
   
2. Obcinaczki do drutu (żeby skrócić nadmiar strun).
   
3. Korbka do kręcenia kluczami (opcjonalnie, ale bardzo przyspiesza pracę).
   
4. Ściereczka z mikrofibry (do wyczyszczenia podstrunnicy).
   

• Poluzuj struny: Nigdy nie przecinaj strun pod pełnym napięciem! Poluzuj je kluczami, aż będą całkiem luźne.
  
• Zdejmij struny: * W akustyku: Wyciągnij kołeczki z mostka (możesz podważyć je korbką).
  • W elektryku: Przeciągnij struny przez mostek lub tył korpusu (zależnie od konstrukcji).
    

Cytat:💡 Pro tip: Przy okazji zdejmowania wszystkich strun, przetrzyj podstrunnicę wilgotną szmatką lub specjalnym olejkiem cytrynowym. To jedyny moment, kiedy masz do niej tak łatwy dostęp!

1. Przełóż strunę przez mostek: Upewnij się, że "kulka" na końcu struny dobrze osiadła w gnieździe.
   
2. Przełóż przez klucz: Przeciągnij strunę przez otwór w kluczu na główce.
   
3. Zrób "zapas": Nie naciągaj struny na sztywno przed kręceniem. Cofnij ją o około 3-5 cm (odległość jednego lub dwóch progów), aby po nawinięciu na trzpień klucza powstało kilka zwojów.
   
4. Nawijaj: Kręć kluczem tak, aby kolejne zwoje układały się pod sobą, kierując strunę w dół do główki. Dzięki temu struna będzie lepiej dociskana do siodełka.
   

• Nastrój gitarę do docelowych dźwięków.
  
• Chwyć każdą strunę palcami i delikatnie (ale zdecydowanie) odciągnij ją od gryfu kilka razy na całej długości.
  
• Ponownie nastrój instrument. Powtarzaj proces, aż gitara zacznie trzymać strój.
  

• Czy zdejmować wszystkie struny naraz? W większości gitar (Fixed Bridge) – tak. Jeśli masz mostek ruchomy typu Floyd Rose, lepiej wymieniaj struny jedna po drugiej, aby utrzymać napięcie sprężyn.
  
• Jak często wymieniać? To zależy od tego, jak dużo grasz i jak bardzo pocą Ci się dłonie. Standardowo zaleca się wymianę co 2-3 miesiące regularnej gry.
  

Cześć! 

Masz świetne głośniki lub mikrofon, ale dźwięk w pokoju "pływa", jest pełno echa, a bas huczy w rogach? Zanim zaczniesz wydawać tysiące na profesjonalne ustroje akustyczne, sprawdź te sprawdzone, budżetowe metody.
Akustyka to w 50% ustawienie mebli, a w 50% odpowiednie materiały. Oto jak zacząć:

• Tani trik: Poproś kogoś, by przesunął lustro wzdłuż ściany bocznej, podczas gdy Ty siedzisz w miejscu odsłuchowym. Tam, gdzie zobaczysz w lustrze głośnik – tam musisz coś powiesić.
  
• Co powiesić? Gruby koc, kilim, a nawet otwarta szafa z ubraniami świetnie rozproszą dźwięk.
  

• Rozwiązanie: Wypełnij rogi pokoju miękkimi przedmiotami. Regał z książkami ustawiony pod kątem w rogu pokoju działa jak świetny dyfuzor.
  
• Pufa lub worki sako: Postawienie dużej, miękkiej pufy w kącie pokoju potrafi zdziałać cuda w pochłanianiu nadmiaru niskich tonów.
  

• Dlaczego? Wytłaczanki są zbyt cienkie i lekkie, by cokolwiek pochłonąć. Jedyne co robią, to zbierają kurz i... wyglądają fatalnie.
  
• Zamiast tego: Kup grube zasłony (typu blackout). Powieszone na ścianie za biurkiem lub na oknie zdziałają 10x więcej niż karton po jajkach.
  

• Tani koszt: Nawet najtańszy, ale gruby i puszysty dywan między Tobą a głośnikami drastycznie skróci czas pogłosu w pomieszczeniu.
  

• Upgrade: Zdejmij obraz, od tyłu w ramę włóż docięty kawałek gąbki tapicerskiej lub wełny mineralnej (zabezpieczonej agrowłókniną) i powieś z powrotem. Masz profesjonalny panel akustyczny, który wygląda jak dekoracja!
  

Cześć! 

FL Studio to potężne narzędzie, ale jego specyficzny workflow (sposób pracy) sprawia, że łatwo wpaść w pewne pułapki. Jeśli Twoje miksy brzmią płasko, procesor "klęka", a w projekcie panuje chaos – ten post jest dla Ciebie.
Oto lista grzechów głównych w "owocowym" programie:

• Problem: Nie możesz nałożyć efektów (EQ, kompresja) na pojedyncze instrumenty.
  
• Rozwiązanie: Zawsze używaj skrótu
  
  Kod:

  Ctrl + L
  po zaznaczeniu instrumentu w Channel Rack, aby szybko przypisać go do wolnego kanału w mikserze.
  

• Problem: Ufasz, że Twój miks jest głośny i czysty, podczas gdy limiter po prostu "zgniata" dźwięk, niszcząc dynamikę, bo sygnał wejściowy jest za mocny.
  
• Rozwiązanie: Wyłącz limiter na starcie. Buduj miks tak, aby na kanale Master poziom szczytowy (Peak) wynosił około -6 dB. Zostawisz dzięki temu miejsce na mastering.
  

• Problem: Dźwięki basu nakładają się na siebie, tworząc buczący, nieczysty dół pasma (tzw. mud).
  
• Rozwiązanie: Kliknij prawym przyciskiem myszy na sample w Channel Rack i wybierz "Cut itself". Dzięki temu każdy kolejny dźwięk przerwie wybrzmiewanie poprzedniego.
  

• Problem: Dodawanie Soundgoodizera na każdą ścieżkę sprawia, że miks traci definicję i staje się nienaturalnie przesterowany.
  
• Rozwiązanie: Traktuj ten wtyczkę jako przyprawę, a nie bazę dania. Naucz się podstaw kompresji we Fruity Limiter lub Fruity Compressor.
  

• Problem: Po tygodniu wracasz do projektu i nie wiesz, gdzie jest kick, a gdzie automatyka głośności.
  
• Rozwiązanie: Używaj kolorowania ścieżek i grupowania (
  
  Kod:

  G
  ). Trzymaj bębny w jednej sekcji, instrumenty w drugiej, a efekty (FX) w trzeciej.
  

• Problem: Twoje bębny i pianina brzmią jak wystrzeliwane z karabinu maszynowego – nienaturalnie i nudno.
  
• Rozwiązanie: Używaj skrótu
  
  Kod:

  Alt + R
  (Randomizer), aby lekko zróżnicować Velocity nut, co nada im "ludzkiego" charakteru.
  

• Problem: Masz 20 wtyczek Serum z ciężkimi efektami i program zaczyna trzeszczeć.
  
• Rozwiązanie: Wykorzystaj funkcję "Consolidate track" (
  
  Kod:

  Ctrl + Alt + C
  ). Zamień ciężkie ścieżki MIDI na pliki audio. Odciążysz procesor i zyskasz nowe możliwości manipulacji dźwiękiem.
  

Cześć wszystkim! 

Każdemu z nas zdarzyło się pewnie usiąść do grania i odkryć, że gitara "pływa", a pod ręką akurat nie ma elektronicznego stroika ani telefonu z aplikacją. Spokojnie, to nie koniec świata – to świetna okazja, żeby poćwiczyć słuch!
Poniżej przygotowałem zestawienie najskuteczniejszych metod strojenia "na ucho".

1. Metoda 5. progu (Strojenie względem siebie)
To absolutna podstawa. Pozwala nastroić gitarę tak, aby współbrzmiała sama ze sobą (nawet jeśli dźwięk bazowy nie jest idealnym "E").
Krok po kroku:

1. Strona A: Przyciśnij strunę E6 (najgrubszą) na 5. progu. Szarpnij ją i pustą strunę A5. Muszą brzmieć identycznie.
   
2. Strona D: Przyciśnij strunę A5 na 5. progu i porównaj z pustą struną D4.
   
3. Strona G: Przyciśnij strunę D4 na 5. progu i porównaj z pustą struną G3.
   
4. Strona B: UWAGA WYJĄTEK! Przyciśnij strunę G3 na 4. progu i porównaj z pustą struną B2.
   
5. Strona E1: Przyciśnij strunę B2 na 5. progu i porównaj z pustą struną E1 (najcieńszą).
   

• W Polsce (i wielu innych krajach) sygnał ciągły w słuchawce telefonu ma częstotliwość 425 Hz lub 440 Hz.
  
• Standardowy dźwięk A (pusta struna A5) to dokładnie 440 Hz.
  
• Możesz spróbować nastroić strunę A do tego sygnału, a potem resztę strun metodą z punktu pierwszego.
  

1. Uderz flażolet na 5. progu struny E6 i porównaj go z flażoletem na 7. progu struny A5.
   
2. Powtórz to dla par strun A-D oraz D-G.
   
3. Przy strunach G i B ta metoda jest trudniejsza (zazwyczaj stroi się B do 5. progu E1 lub 7. progu pustej struny E1).
   

Witam, oto moje „Wielkie Trio” do analizy:

Pink Floyd – The Dark Side of the Moon
Dlaczego: Dla mnie to wzór spójności. Przejścia między utworami są tak płynne, że trudno słuchać ich osobno. To nie tylko muzyka, to doświadczenie dźwiękowe, które mimo upływu lat w ogóle się nie zestarzało technicznie.

Miles Davis – Kind of Blue
Dlaczego: To album, który zdefiniował jazz modalny i otworzył muzykę na improwizację, jakiej wcześniej nie było. Jest w nim pewien rodzaj spokoju, który sprawia, że jest to płyta idealna dla każdego, niezależnie od tego, czy lubi jazz.

Radiohead – OK Computer
Dlaczego: Idealne uchwycenie lęków przełomu wieków i technologii. Brzmieniowo to pomost między rockiem a elektroniką, który do dziś wyznacza standardy produkcji muzycznej.